Znaczący rozwój

Poczynając od zaangażowań pierwszych 40 osób w 1976 roku Wspólnota rozwijała się bardzo szybko. Nie ograniczając się do miasta Paryża, powstawała na terenie całej Francji i także zagranicą. Na początku liczba członków podwajała się każdego roku. W 1982 roku Wspólnota Emmanuel była obecna w 7 czy 8 krajach i składała się ze 1100 członków, a w 1988 roku już z 2500.

Kiedy Piotr Goursat umarł w poniedziałek, 25 marca 1991 roku, Wspólnota była już obecna na całym świecie. Obecnie we Wspólnocie jest ok. 7200 członków w 64 krajach (z czego około połowa we Francji).

Różnorodność wieku, pochodzenia społecznego i stanów życia

Jedną z łask Wspólnoty zawsze była różnorodność jej członków pod względem wieku, pochodzenia społecznego i stanu życia. Wspólnota w szczególny sposób wzbudza powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Pierwszy ksiądz został wyświęcony w 1980 roku, czterej kolejni w roku 1984. W 2006 roku do Wspólnoty Emmanuel należało 180 księży oraz 100 seminarzystów. Dodatkowo 200 kobiet oraz mniejsza grupa braci wybrała życie w celibacie konsekrowanym.

Laboratorium ewangelizacji

Wspólnota Emmanuel jest swego rodzaju laboratorium ewangelizacji, będąc motorem wielu inicjatyw mających na celu dotknięcie ludzkich serc tam, gdzie żyją i takich, jakimi są. “Emmanuel to ewangelizacja w radości” powiedział kiedyś kardynał Ratzinger. Wspólnota od samego początku dostała także łaskę komponowania pieśnie, które prowadzą do uwielbienia i adoracji.

Rozpoznanie Kościoła

Kościół rozpoznała Wspólnotę początkowo na poziomie diecezjalnym (Nanterre 1980, Paryż 1982), a później uniwersalnym, w 1992 roku - jako Stowarzyszenie Wiernych. Powierzył Wspólnocie wiele misji, w szczególności prowadzenie parafii (obecnie około 30 na całym świecie).

Wspólnota, chociaż młoda, posiada bogatą historię i stara się być wierna darom Ducha otrzymanym na początku. Pokazuje twarz Jezusa ludziom tych czasów tak bardzo, jak to tylko możliwe, z wielkim pragnieniem, aby pomóc współczesnemu społeczeństwu, odkryć fundamenty wiary.

Niektórzy z członków Wspólnoty oddali swoje życie za Chrystusa, a inni zmarli w opinii świętości. Wspólnota Emmanuel, razem z innymi ruchami i wspólnotami, przyczynia się do rozkwitu nowej chrześcijańskiej kultury.