“Oto Serce, które tak bardzo ukochało ludzi...” powiedział Jezus to św. Małgorzaty Marii w czerwcu 1676 roku.

Serce Jezusa

W Paray-le-Monial w XVII wieku Jezus ukazał się św. Małgorzacie Marii, pokazując jej Swoje Serce rozpalone ogniem i powiedział jej: “Oto Moje Serce, które tak bardzo ukochało ludzi”. Ta miłość Boga do ludzi, której szczytem jest ofiarowanie siebie samego przez Jezusa na krzyżu, zawiera się w Jego Sercu. Po śmierci Jezusa jego serce zostało przebite “ukazując Jego nieskończoną Miłość” - mówiła św. Katarzyna ze Sieny.

Ten powrót do Boga miłości, poprzez kult Serca Jezusa, rozprzestrzenił się najpierw we Francji i w Polsce, a później na całym świecie. Przesłanie z Paray było wskazywane przez wielu papieży.

Wiek XVII był czasem, gdy jansenizm (pogląd, iż tylko niektórzy będą zbawieni przez surowego Boga) wyrządził wiele zła w Kościele.

W Paray-le-Monial głoszono, że Jezus przyszedł, aby głosić z mocą i delikatnością, że On jest miłością i miłosierdziem. Z tego powodu wybrał symbol ludzkiego serca: Bóg stał się człowiekiem... blisko nad i “kochał ludzkim sercem” (Gaudium et Spes).

Po pierwszym spotkaniu odnowy charyzmatycznej w Vézelay w 1974 roku, miejscu poświęconym św. Marii Magdalenie (tej, która obmyła Jezusowi stopy), Piotr Goursat miał przeczucie, by zorganizować spotkanie różnych grup modlitewnych i wspólnot odnowy charyzmatycznej w Paray-le-Monial. “Dobrze jest być u stóp Jezusa, ale jeszcze lepiej przy Jego sercu”. Stało się tak w 1975 roku. W czasie, gdy trwało spotkanie, okazało się, że był to rok trzechsetnej rocznicy Objawień.

Od czasu zorganizowania pierwszej sesji, Paray-le-Monial stopniowo zaczęło odkrywać na nowo swoje powołanie jako sanktuarium i miejsca pielgrzymek, blisko serca Jezusa.