Życie Wspólnotowe

Emmanuel - Bóg z nami

“Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna...” (Iz 7, 14 i Mt 1, 23)

Całe powołanie Wspólnoty zamyka się jej nazwie - “Emmanuel”, “Bóg z nami”.

Aby nieść zbawienie ludziom, Chrystus-Emmanuel przyszedł na świat, stał się bliski nam, stał się człowiekiem.

Dla członków Wspólnoty “być Emmanuelem” na podobieństwo Chrystusa to żyć w jedności z Bogiem w świecie, zaakceptować życie proste w duchu ubóstwa, wziąć Maryję do siebie oraz uczestniczyć w misji Kościoła.

Powołanie

Wstępujemy do Wspólnoty w różny sposób, wywodzimy się z różnych środowisk: chrześcijanie od zawsze, świeżo nawróceni, powracający do wiary; w małżeństwie i rodzinie, jako celibatariusze, młodzi w poszukiwaniu powołania. Niektórzy z nas zostali poruszeni przez modlitwę uwielbienia, radość, liturgię, modlitwę, śpiewy. Inni praz miłość braterską, dzieła misyjne. Chęć lepszego poznania Wspólnoty, a później wstąpienie do niej jest ważnym momentem historii każdej osoby. Do odkrycia powołania prowadzi spotkanie i poznanie członków Wspólnoty. Starają się oni pomóc jasno zobaczyć osobistą drogę we Wspólnocie oraz jak każdy może nią podążać. W tym celu Statuty przewidują etap przyjęcia i rozeznania, trwający od 1 miesiąca do 2 lat, podczas którego możemy zweryfikować razem autentyczność powołania.

Decyzja

Wstąpienie do Wspólnoty oraz zaangażowanie są decyzją, wyborem. Zaangażowanie we Wspólnocie jest podejmowane po etapie przyjęcia i rozeznania. Jest odnawiane co roku. Piotr Goursat, założyciel Wspólnoty, pragnął, aby to zaangażowanie było odnawialne, aby każdy pozostawał wolny i mógł ciągle decydować o trwaniu w swoim wyborze.